تيره‌بخت ، زنان و كنيزكان خود را در امنيّت و آسايش ، پشت پرده‌ها بنشانى و آن گاه دختران ارجمند و ستم ستيز پيامبر را در بند اسارت و بيداد ، به اين شهر و آن شهر بكشانى و در اين كوى و آن برزن بگردانى ؟ آيا اين از عدل و داد است كه بدين وسيله حريم امنيّت و پردهء كرامت آنان را كنار زنى و چهره‌هايشان را نمايان سازى ؛ تا آشنا و بيگانه ، مردم شهر و روستا ، دور و نزديك ، ريشه‌دار و بىريشه و تبار ، بر آنان بنگرند و آنان در برابر ديدگان و تماشاگران باشند ؟ آن هم در شرايطى كه نه از مردان دلير و آزادمنش اين خاندان پرشكوه ، كاروانسالارى بر ايشان مانده است ، و نه پشت و پناهى كه از حقوق و آزادى آنان دفاع كند ؟ ! 8 - آزادگى و آزادى خواهى جنبش متفكرانه و حكيمانه و مسالمت آميز فرهنگى و دينى و انسانى عاشورا ، جنبشى براى آزادى و آزادگى و حريت‌طلبى است . هدفش همان هدف والايى است كه پيامبر به آموزگارى و قهرمانى آن وصف مىشود ، و به آموزش و تحقق آن فرمان بعثت مىيابد : « وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ » « 1 » و مردم نوانديش و مترقى از آن پيام آورى پيروى مىكنند كه قيد و بندهايى را كه بر دست و پا و مغز آنان نهاده شده است ، همه را بر مىدارد تا بينديشند و از انواع اسارت‌ها و ذلت‌ها به فراخناى آزادى و آزادگى بال گشايند . همان گوهر كميابى كه آن آزادمنش‌ترين پدر تاريخ به فرزند حريت خواهش سفارش مىفرمود كه : پسرم ! هرگز برده و بنده و دنباله رو ديگرى مباش كه خدا تو را آزاد آفريده است . « و لا تكن عبد غيرك و قد جعلك اللَّه حرّا . » « 2 » با اين بيان بر خلاف پندار سنگواره‌اى برخى از تاريك‌انديشان كه نعمت گرانبها و بىبديل و اوج بخش آزادى و آزاديخواهى را هنوز برنمىتابند و در آغاز هزارهء

--> ( 1 ) - سورهء 7 ، آيهء 57 . ( 2 ) - نهج البلاغه ، نامهء 31 .